List Pasterski Biskupa Piotra Libery z okazji 80. rocznicy objawień św. Siostry Faustyny, beatyfikacji Jana Pawła II oraz 20. rocznicy Jego pielgrzymki do Płocka

„Ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. [...] Po chwili powiedział mi Jezus: wymaluj obraz [...] z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie”.
Pamiętacie zapewne, że w 1891 roku ks. Antoni Julian Nowowiejski, późniejszy Błogosławiony Biskup Męczennik, powołał do życia w stolicy naszej Diecezji instytucję opiekuńczo-wychowawczą pod nazwą: Zakład Anioła Stróża. Kilka lat później sprowadził do tego Zakładu Siostry Matki Bożej Miłosierdzia. Jako kapłan, a potem biskup wspomagał siostry, często przychodził do ich kaplicy na modlitwę i adorację, głosił konferencje. Do dziś w naszym Seminarium zachował się ornat, wykonany przez siostry dla swojego opiekuna i protektora. Od maja 1930 roku do listopada 1932 roku w płockim domu Zgromadzenia przebywała św. Siostra Faustyna. Nie pełniła jakichś szczególnych funkcji, pracowała kolejno w piekarni, kuchni i sklepie piekarniczym, ale to właśnie jej, poczynając od Płocka – prastarej stolicy ziem polskich - Chrystus pozwolił stać się „szczególnie natchnioną wyrazicielką prawdy o Bożym miłosierdziu”. Były to lata, w których rodziły się i rozwijały największe w dziejach ideologie zła: hitlerowski, bezbożny nazizm i stalinowski, ateistyczny komunizm.
W niezmierzonych planach Opatrzności Siostra Faustyna stała się „sekretarką” prawdy, że jedyną mocą, zdolną pokonać te ideologie, jest Boże Miłosierdzie; jest zwrócenie się człowieka i świata do Odkupiciela z wołaniem: „Jezu, ufam Tobie!”. Gdy wybuchła II wojna światowa, współsiostry św. Faustyny wspierały aresztowanego przez Niemców Arcybiskupa Nowowiejskiego w jego drodze krzyżowej z Płocka, przez Słupno do Działdowa, gdzie 70 lat temu poniósł męczeńską śmierć, razem z biskupem Leonem Wetmańskim. W ten właśnie sposób losy naszego niezłomnego Pasterza, którego Jan Paweł II tak opatrznościowo postawił na czele 108 polskich męczenników hitleryzmu, splotły się z losami pokornej „sekretarki Bożego Miłosierdzia”, której Jezus Chrystus przekazał w Płocku przesłanie, docierające dzisiaj do ludzkich serc w dzielnicach najbogatszych miast, w południowoamerykańskich fawelach – dzielnicach nędzy i w afrykańskim buszu, jak miałem okazję przekonać się o tym, odwiedzając w ubiegłym roku misjonarzy w Zambii.

2. Z objawieniem Obrazu Miłosierdzia Bożego Chrystus, również w Płocku, złączył obietnicę: „Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. Ja Sam bronić ją będę jako Swej chwały”. Gdy Siostra Faustyna opowiada o tym jednemu ze swoich płockich spowiedników, ten tłumaczy jej, że odnoszą się one do jej duszy; że powinna malować obraz Boży w swojej duszy. Odchodząc od konfesjonału Siostra słyszy jednak ponownie słowa Pana Jezusa, że Jego obraz w jej duszy już jest. On pragnie jednak, żeby powstał obraz namalowany pędzlem, a jego uroczyste poświęcenie winno odbyć się w pierwszą niedzielę po Wielkanocy i że ta właśnie niedziela ma być w Kościele Świętem Miłosierdzia.
Pan Jezus przekazuje nam w tym orędziu, jak wielka jest godność każdego człowieka, każdej nieśmiertelnej duszy. Nie ma więc gorszych i lepszych ras, jak głosił Hitler; nie jesteśmy masami i „wyżej zorganizowanymi zwierzętami”, jak chciał Stalin; nie jesteśmy samotni w bezbrzeżnym kosmosie, jak twierdzą „nowi ateiści”, lecz mamy Zbawcę, który broni każdą ludzką duszę „jako swoją chwałę”, jako miejsce, w którym On sam pragnie zamieszkiwać. Jednocześnie wyraża pragnienie, żeby niejako przewodnim Obrazem w całym Kościele na zbliżające się dramatyczne lata przełomu drugiego i trzeciego tysiąclecia, był wizerunek miłosiernego, błogosławiącego i Zmartwychwstałego Odkupiciela.
Wizerunek ten ma nam przypominać, że zawsze jesteśmy objęci czułą Miłością Boga; że ta Miłość, nawet gdy nie jest kochana, nawet gdy zostaje odrzucona, wciąż czeka na grzesznika i dla każdego ma otwarte ramiona. To również w Płocku, jak zapisała św. Siostra Faustyna w swoim„Dzienniczku”,Jezus objawił:„Pragnę, ażeby kapłani głosili to Wielkie Miłosierdzie Moje względem dusz grzesznych. Niech się nie lęka zbliżyć do Mnie grzesznik. Palą Mnie płomienie Miłosierdzia, chcę je wylać na dusze ludzkie”.Znakiem tych Chrystusowych„płomieni Miłosierdzia” jest w każdym kościele konfesjonał -„trybunał Miłosierdzia” , jak opisała go Siostra Faustyna, w którym kapłan –„sługa Miłosierdzia”odpuszcza grzechy skruszonemu człowiekowi, okazującemu zaufanie Jezusowi Chrystusowi i Jego Kościołowi.

3. Do prawdy o Bożym Miłosierdziu powrócił Jan Paweł II dwadzieścia lat temu podczas pielgrzymki do Płocka w dniach 7-8 czerwca 1991 roku. Wielu mieszkańców naszej Diecezji pamięta, jak nad ołtarzem papieskim górował wtedy wielki wizerunek Miłosiernego Jezusa, przypominający, że właśnie w Płocku rozpoczęła się niezwykła historia tego Obrazu. Dobrze pamiętamy również pochmurny, deszczowy dzień i moment, w którym wraz z rozpoczęciem homilii Ojca Świętego ustała ulewa, a przez chmury zaczęły przebijać promienie słońca - jakby promienie Bożego Miłosierdzia. Ale przecież, obok tych symbolicznych wspomnień, nie wolno nam nie pamiętać o przesłaniu, które Jan Paweł II właśnie w Płocku zostawił Polsce i naszej Diecezji.
Papież prosił nas, abyśmy – wierni Dekalogowi - troszczyli się o praktyczny wymiar miłosierdzia: aby nikt nie bogacił się kosztem bliźniego; abyśmy nie zagubili wrażliwości na ludzką biedę; abyśmy nie stawali się społeczeństwem, w którym wszyscy wszystkim czegoś zazdroszczą; abyśmy przywracali blask pięknemu słowu „uczciwość”. Inaczej mówiąc, nigdy nie może zabraknąć w nas „wyobraźni miłosierdzia” , o którą Jezus woła w dzisiejszej Ewangelii, zaczerpniętej z Jego Kazania na Górze. „Jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi” – bo to właśnie jest miłosierdzie! Jeśli dzierżysz władzę, nie wynoś się, nie wykorzystuj jej dla prywaty, ale służ innym – bo to jest miłosierdzie! Jeśli pracujesz u kogoś, pracuj jak na swoim – bo to również jest miłosierdzie! Jeśli uczysz, kochaj nauczane dziecko jak swoje – bo to jest miłosierdzie! Jeśli masz więcej talentów, twórz miejsca pracy – bo to jest miłosierdzie! Jeśli widzisz ludzką biedę, chorobę, śmierć, pochyl się nad nią – bo to jest miłosierdzie! Jeśli cierpisz, łącz swoje cierpienie z Chrystusem i ofiaruj za zbawienie swoich i innych – bo to jest miłosierdzie!

4. Przez cały tegoroczny Wielki Post będziemy również przygotowywać się do beatyfikacji Jana Pawła II – wielkiego rzecznika prawdy o Bożym Miłosierdziu, który dał Kościołowi wspaniałą encyklikę „Dives in misericordia” – „Bóg bogaty w miłosierdzie”, wyniósł na ołtarze Siostrę Faustynę i zrealizował pragnienie Jezusa Chrystusa, wyrażone w „objawieniach płockich” – ustanowił Uroczystość Miłosierdzia Bożego. Niejako klamrą spinającą jego przesłanie miłości miłosiernej stała się konsekracja Bazyliki Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach, gdzie Święta Siostra Faustyna zmarła w 1938 roku i gdzie spoczywają jej doczesne szczątki. Ojciec Święty wspominał wtedy: „Przychodziłem tutaj zwłaszcza podczas okupacji, kiedy pracowałem w pobliskim Solvayu. Do dziś pamiętam tę drogę, którą odbywałem codziennie, przychodząc w drewnianych butach. Takie się wówczas nosiło. Jak można było sobie wyobrazić, że ten człowiek w drewniakach kiedyś będzie konsekrował bazylikę Miłosierdzia Bożego w krakowskich Łagiewnikach!”. A na drugi dzień, na krakowskich Błoniach, wobec ponad 2 milionów zgromadzonych tam rodaków, Papież streszczał drogę życia Siostry Faustyny. „W myślach – mówił – przemierzam ten świetlisty szlak, na którym św. Faustyna Kowalska przygotowywała się do przyjęcia orędzia o miłosierdziu — szlak od Łodzi i Warszawy, przez Płock, Wilno, po Kraków — wspominając również tych, którzy na tym szlaku służyli św. Faustynie pomocą.
Można przypuszczać, że Ojciec Święty miał wtedy na myśli również bł. abp. Antoniego Juliana Nowowiejskiego z Płocka oraz bł. ks. Michała Sopoćkę z Wilna i Białegostoku. Jan Paweł II nieustannie nauczał, że Kościół od samego swojego początku głosił i uobecniał w świecie Boże miłosierdzie. Ale dzisiaj, gdy sam Bóg wezwał go przez objawienia dane św. Faustynie, czuje się szczególnie zobowiązany, aby głosić światu to orędzie. Przez świadectwo tej skromnej zakonnicy z Głogowca, Płocka, Wilna i Łagiewnik Jezus Chrystus niejako wchodzi w nasze czasy i wyraźnie „wskazuje na miłosierdzie Boga jako źródło ukojenia i nadziei”. Źródło ukojenia i nadziei... Wszyscy pamiętamy, z jaką godnością i ufnością 6 lat temu, niemal na oczach całego świata, Sługa Boży odchodził do „domu Ojca”. I wiemy, kiedy, w jaki dzień, to się dokonało: w wigilię Uroczystości Miłosierdzia Bożego, po odprawieniu Mszy Świętej z tej właśnie Uroczystości.

5. Żegnając się po raz ostatni z Polską, Jan Paweł II cytował „Dzienniczek” i wyznawał: „Ojczyzno moja kochana, Polsko, [...], Bóg Cię wywyższa i wyszczególnia, umiej być wdzięczna!”. Co przez ten pamiętny testament chciał nam powiedzieć Papież-Pielgrzym? Co mówi do nas dzisiaj? To, że losy naszej Ojczyzny, nasze polskie losy nigdy nie były ani łatwe, ani lekkie. Ale mamy za co Bogu dziękować: za wolność, za św. Siostrę Faustynę, za dane jej orędzie Miłosierdzia, za Wielkiego Papieża z Polski i za to, że – jak pisała Święta w „Dzienniczku” – „stąd ma wyjść iskra, która przygotuje świat na ostateczne przyjście Pana Jezusa”.
Dajmy, proszę, żywy wyraz naszej wdzięczności, przybywając do Płocka w najbliższy wtorek 22 lutego na godz. 16.30, do Sanktuarium na Starym Rynku, na Obchody 80. rocznicy Objawienia Obrazu Miłosiernego Jezusa. Odmówimy tam Koronkę do Bożego Miłosierdzia, po czym przejdziemy do kościoła farnego, gdzie będzie sprawowana Najświętsza Eucharystia.
Podejmijmy trud pielgrzymowania do Rzymu na Uroczystości Beatyfikacyjne. Weźmy również udział w Diecezjalnym Dziękczynieniu za Dar Św. Siostry Faustyny i Bł. Jana Pawła II i za Jego Pielgrzymkę do Grodu Krzywoustego i bł. Arcybiskupa Nowowiejskiego, które będziemy przeżywać w niedzielę 5 czerwca na płockim Starym Rynku, pod przewodnictwem Kardynała Henryka Gulbinowicza z Wrocławia.
Zapraszając Was gorąco, Najmilsi Bracia i Siostry, na te Uroczystości, pragnę Wam jednocześnie przekazać, że postanowiłem, iż od 22 lutego tego roku w moim herbie biskupim znajdzie się wizerunek Jezusa Miłosiernego i zawołanie: „Jesu, in Te confido – Deus Caritas est” – „Jezu, ufam Tobie – Bóg jest Miłością”. W duchu najgłębszego zawierzenia Bożemu Miłosierdziu, którego wyrazem jest ten akt, polecając Was opiece Matce Bożej Miłosierdzia – Pani Mazowieckiej, z serca wszystkim błogosławię: w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Płock, 14 lutego 2011 r.
Świętych Cyryla i Metodego

Wasz biskup Piotr

Cytat dnia

"Teraz czas na ludzi głębokiej wiary, ludzi wielkich ideałów! Ideały się nie starzeją! Ideały ze świętością u ich szczytu – wciąż są młode, bo Bóg jest młody! Świętość, wprawianie w świętość, obrona świętości jest obowiązkiem Kościoła! To ona jest specyficzną wartością, do której tylko Kościół zaprasza! I podkreślam – ona jest jego obowiązkiem! Naszym obowiązkiem!" (Z homilii na zakończenie II Synodu Młodych Diecezji Płockiej)

Bp. Piotr Libera
Polecamy
Księga XLIII Synodu Diecezji Płockiej

Księga „Gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość”. XLIII Synod Diecezji Płockiej składa się z trzech części. W pierwszej zamieszczono 14 dekretów synodalnych (dokumentów głównych), opracowanych przez właściwe komisje synodalne. W drugiej części Księgi synodalnej znalazły się: statuty instytucji, instrukcje, regulaminy i wytyczne. W części trzeciej, oprócz nieodzownego materiału prawnego (Dekret Biskupa Płockiego, zwołujący Synod; Regulamin Synodalny itp.), zamieszczony został List pasterski Biskupa Płockiego na Wielki Post 2013 „Synod szkołą wędrowania z Kościołem, w Kościele i dla Kościoła”, wspomniany List pasterski na Niedzielę Synodalną, a także liczne, bogate w treści homilie i przemówienia Biskupa Piotra, wygłaszane podczas Sesji Plenarnych Synodu oraz przy innych okazjach, wykorzystywanych przez Biskupa dla krzewienia idei synodalnej w Diecezji.

zobacz więcej
Proszę wpisać godzinę w prawidłowym formacie
SZUKAJ |
Wyślij intencję

Wypełnij poprawnie wszystkie pola

Błąd serwera, spróbuj ponownie!



Tu możesz wysłać intencję modlitewną. Otrzymają ją wybrane zgromadzenia zakonne i wspólnoty.

Dziękujemy za wysłanie intencji
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x