Adam Modliborski urodził się 16 grudnia 1984 r. w Płocku. W 2012 r. ukończył studia magisterskie na kierunku zarządzania w Wyższej Szkole im. Pawła Włodkowica w Płocku. W przeszłości pracował w Miejskim Urzędzie Pracy w Płocku, a także jako kościelny w parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Płocku. Od 2016 r. pracuje w PKN Orlen jako specjalista w Zespole Planowania Transportu Drogowego Paliw.
W latach 2008-2012 był liderem grupy modlitewno-ewangelizacyjnej IGNIS przy parafii świętojańskiej w Płocku, do której należało około pięćdziesiąt osób. W tym czasie organizował również rekolekcje oraz potańcówki bezalkoholowe, w których każdorazowo brało udział około 200 osób. W latach 2014-2023 był radnym miejskim w Płocku (dwie kadencje). W czasie tej działalności bezkompromisowo stawał w po stronie tradycyjnych wartości chrześcijańskich.
W dn. 2 sierpnia 2014 r. ożenił się z Moniką Błaszkiewicz, z którą ma dwie córki: Marię i Julię. Jest przykładnym mężem i ojcem. Obecnie Laureat nagrody jest wiceprezesem Fundacji „Cokolwiek uczyniliście” w Płocku oraz koordynatorem i inicjatorem trzech jej dzieł: Świątecznej Paczki rodakom na Wileńszczyźnie – skierowanych do polskich rodzin z Litwy rejonu solecznickiego (od 2018 r.), Kolonii Miłosierdzia (od 2019 r.) oraz Balu Wszystkich Świętych w Płocku (od 2022 r.). Fundacja, o której mowa, powstała w 2018 r. z inicjatywy ks. prof. Wojciecha Góralskiego, który osobiście zaprosił Adama Modlibowskiego do jej zarządu.
Wymienione działania fundacji, którym przewodniczy Laureat, w sposób trwały wpisały się w harmonogram pracy tej organizacji również dzięki jego wyjątkowej determinacji i zaangażowaniu. Należy dodać, że świąteczna paczka oraz bal są autorskimi inicjatywami p. Adama, który usilnie zabiegał o to, aby najpierw wydarzenia te powstały, a następnie by możliwe były ich kolejne edycje. Pośród wielu umiejętności, które posiada Laureat należy wymienić umiejętność gromadzenia wokół siebie osób, które jako wolontariusze chcą włączać się w organizowane przez niego przedsięwzięcia. Po zakończonym działaniu p. Adam organizuje dla tych osób spotkania integracyjne, co nie niesie za sobą wymierne korzyści w przyszłości.
Laureat, od wielu lat, jest aktywnym członkiem Komitetu Organizacyjnego Orszaku Trzech Króli i Marszu dla Życia i Rodziny w Płocku współpracując na tej płaszczyźnie ze Stowarzyszeniem Rodzin Katolickich Diecezji Płockiej. W przeszłości piętnastokrotnie pielgrzymowała pieszo z Płocka na Jasną Górę, dwukrotnie do Matki Biskiej Ostrobramskiej w Wilnie i siedmiokrotnie do Sanktuarium Matki Boskiej Skępskiej. Warto zauważyć, że obecnie pielgrzymuje do Skępego ze swoją starszą córką Marysią.
Pan Adam to człowiek głębokiej i bezkompromisowej wiary. Regularnie, wraz z rodziną, uczestniczy w życiu religijnym swojej parafii. Często prosi o modlitwę innych. Mówi: „trzeba się modlić”. Wydaje się, że jest to trochę jego motto życiowe. W sposób naturalny podejmuje modlitwę, gdy w jego życiu dzieją się ważne sprawy. Postępuje w sposób bardzo prostolinijny, jest życzliwy, nie szuka własnych korzyści. Jest osobą, która chętnie pomaga innym. Robi to zupełnie bezinteresownie. Często nawet, jak się wydaje, robi więcej niż pozwalają mu na to jego zasoby materialne. Jest znany z tego, że jest empatyczny i wrażliwy na niedostatek bliźniego. Jest wnikliwym obserwatorem. Nie reaguje tylko wówczas, gdy ktoś prosi o pomoc, ale widząc potrzeby innych, sam oferuje swoją pomoc. Było tak na przykład podczas jednej z edycji Kolonii Miłosierdzia, gdy zauważył, że jedna z dziewczynek, uczestniczka wypoczynku, nie ma odpowiednich butów. Jak zareagował p. Adam? Zabrał dziewczynkę do sklepu i kupił buty. Nikt by o tym nie widział, ale uradowana uczestniczka kolonii szeroko chwaliła się nowymi butami i tym, kto jej taki prezent ufundował. Zresztą nie była to jednorazowa sytuacja. Warto przywołać inną sytuację z wcześniejszej edycji kolonii, gdy niemalże całą grupa gości z Wileńszczyzny miała nie tylko nowe buty, ale i spodnie, i plecak. Jak to zrobił? Widząc skromne ubrania dzieci, które często na tydzień pobytu w Płocku przyjechały z bagażem, którym była reklamówka, obdzwonił swoich znajomych prosząc o pomoc. Znajomi ci zadzwonili do innych i w ciągu kilku godzin dzieciaki cieszyły się licznymi, często bardzo cennymi „podarkami”.
Dobrze się stało, że tegorocznym Laureatem ważnego wyróżnienia jaką jest Nagroda „Świadek wiary” został Adam Modliborski, którego działalność z pewnością, czego wymaga regulamin nagrody, przyczynia się szerzeniu Królestwa Bożego. Takie wyróżnienie wydaje się, że może stać się zachętą dla innych, aby zaangażować się społecznie i żyć zgodnie z nauczaniem Kościoła, a dla niego samego, aby dalej udzielać się społecznie i dawać świadectwo swojej wiary. Niech postawa p. Adama i działania, które podejmuje z licznie współpracującymi z nim wolontariuszami będzie zachętą dla wszystkich do tego, aby na co dzień czynić dobro.
