Homilia – poświęcenie kaplicy szpitalnej par. Lucień

Niedziela Palmowa, 20 marca 2016

1. Niedzielą Palmową rozpoczynamy w Wielki Tydzień. Przed nami najważniejsze wydarzenia naszej wiary. Przed nami Wielkie Dni. nasze serca mocniej zabiją w Triduum Paschalne – Wielki Czwartek, Piątek. Niejako kulminacja tego niezwykłego doświadczenia wiary będzie miała miejsce w podczas wielkosobotniej, wieczornej liturgii i swe dopełnienie znajdzie niejako podczas Mszy świętej rezurekcyjnej, o świcie, w niedzielę Zmartwychwstania.

Niedziela Palmowa rozpoczyna tę Jezusową drogę ku męce, śmierci i zmartwychwstaniu. Oto pełen entuzjazmu tłum wita Jezusa, który na osiołku wjeżdża do Jerozolimy. Szczęśliwi ludzie pozdrawiają swojego Króla, wznoszą okrzyki pełne radości. W ich dłoniach palmowe gałązki, które rzucane na ziemię, niczym dywan prowadzą Jezusa ku Jego przeznaczeniu. Radość, entuzjazm, zachwyt, nieopisane wręcz szczęście – bo oto przybywa Król, potomek Dawida. "Hosanna Synowi Dawidowemu!", zgromadzony w Jerozolimie, w Świętym Mieście tłum gotów jest iść za Jezusem.

2. Jak nie dziękować Opatrzności, że w ten wyjątkowy dzień, tak bogaty w treści, dotykający najczulszych zakamarków duszy, spotykamy się w nowej kaplicy, by ją oficjalnie oddać do użytku i poświęcić! Myślę, że radość i zwykła satysfakcja towarzyszy wam wszystkim, że jest to szczególne miejsce – funkcjonalna i po prostu ładna kaplica – gdzie każdy bez wyjątku, może spotkać się z Jezusem.

Trudno wyobrazić sobie jakikolwiek szpital bez „Domu Bożego”, szpital bez tabernakulum, bez sprawowanych Mszy świętych, bez kapłana udzielającego sakramentu namszczenia. Nawet w tak mocno zeświecczonych krajach Europy zachodniej niemal w każdym szpitalu jest kaplica. Nie mogło jej zabraknąć również w Waszym szpitalu.

To tu, w tej kaplicy, chorzy odnajdywać będą sens swojego bólu, swojego cierpienia, i wylewając dusze przed Chrystusem, który przyszedł przez gehennę śmierci, będą u niego szukać pomocy, wytrwania. Tutaj promieniujący Chrystus będzie sprawiał, że społeczność pracowników szpitala będzie nie tylko społecznością urzędników i funkcjonariuszy, którym zlecono troskę o pacjentów, ale społecznością ludzką, współczującą i kochającą.

3. W jakimś przedziwnym, duchowym sensie, kaplica to tak naprawdę serce i centrum każdego szpitala. Na salach operacyjnych, salach zabiegowych, w laboratoriach, w sekretariatach i biurach dzieją się wielkie rzeczy, podejmowane są konieczne działania, by pomóc drugiemu człowiekowi, choremu. Jednak to właśnie kaplica jest tym niezwykłym „duchowym szpitalem”, gdzie zawsze czeka Boski Lekarz. I do Niego prawdopodobnie przychodzą wszyscy: ludzie wierzący i ci, którzy są obojętni a także ci, którzy „w nic nie wierzą”! Spotkanie z Nim, z Jezusem, daje bowiem ukojenie każdej strapionej duszy, wlewa pociechę w serce po złej diagnozie, daje siłę do walki i pozwala wrócić do codzienności, niejednokrotnie pełnej cierpienia i niepewności.

Oparciem dla wszystkich niech będzie także patronka tej kaplicy – Matka Boska Częstochowska. Za jej przyczyną zanoście do Jezusa prośby, błagania i podziękowania. Ona jest przecież Uzdrowieniem chorych i Pocieszycielką strapionych.

4. Na zakończenie, chciałbym bardzo serdecznie podziękować wszystkim, każdemu bez wyjątku, że dzisiaj możemy się modlić w nowej kaplicy szpitalnej. Jestem wdzięczny dyrekcji tej placówki, że udało się to dzieło doprowadzić do końca i to z takim efektem. Dziękuję ks. proboszczowi Dariuszowi za jego posługę kapelana oraz wszystkim kapłanom, którzy służyli swoją pomocą. Dziękuję także władzom lokalnym za wspieranie tego dzieła a także tym, którzy wsparli ten remont materialnie. I wreszcie jestem wdzięczny wszystkim chorym, którzy zapewne najbardziej radują się z tego miejsca. Bóg wam wszystkim zapłać.

Kochani, niech ta kaplica – „duchowy szpital” – dobrze służy każdemu człowiekowi, szczególnie temu w potrzebie. 

Zgodnie z art. 8 ust. 1 Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim wydanym przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 13 marca 2018 r. (dalej: Dekret) informuję, że:

  1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Płocka z siedzibą przy ul. Tumskiej 3 w Płocku, reprezentowana przez Biskupa Diecezjalnego Piotra Liberę;
  2. Inspektorem ochrony danych w Diecezji Płockiej jest ks. Dariusz Rogowski, tel. 24 262 26 40, e-mail: inspektor@diecezjaplocka.pl;
  3. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu zapewnienia bezpieczeństwa usług, celu informacyjnym oraz pomiarów statystycznych;
  4. Przetwarzanie danych jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności, gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem;
  5. Odbiorcą Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Płocka oraz Redaktor Strony.
  6. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  7. Pani/Pana dane osobowe z uwagi na nasz uzasadniony interes będziemy przetwarzać do czasu ewentualnego zgłoszenia przez Pana/Panią skutecznego sprzeciwu;
  8. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych oraz prawo ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania zgodnie z Dekretem;
  9. Ma Pani/Pan prawo wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych (adres: Skwer kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, e-mail: kiod@episkopat.pl), gdy uzna Pani/Pan, iż przetwarzanie danych osobowych Pani/Pana dotyczących narusza przepisy Dekretu;
  10. Przetwarzanie odbywa się w sposób zautomatyzowany, ale dane nie będą profilowane.

 


Opuść stronę