Homilia Nazaret – 18.10.2013

1. „Verbum hic caro fatum est” – „Tu Słowo stało się ciałem”...
Tyle wielkich i pięknych rzeczy widzieliśmy już podczas tej pielgrzymki... Wyobraźmy sobie jeszcze jeden fresk... - ten, który przed chwilą przed naszymi oczyma namalował św. Łukasz. Piękna, intymna scena Zwiastowania.

„W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanym Nazaret, do dziewicy imieniem Maryja...". Oto młoda dziewczyna z Nazaretu - Jutrzenka nowych czasów, Najświętsza Dziewica... Św. Łukasz z naciskiem nazywa ją dziewicą nie dlatego, że małżeństwo jest czymś gorszym, ale żeby podkreślić, że to naprawdę Bóg jest Ojcem Tego, który właśnie się poczyna z Ducha Świętego; że zaczyna spełniać się wielka zapowiedź nadejścia nowego nieba i nowej ziemi; nadejścia tych, „którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, lecz z Boga się narodzili" (Ewangelia św. Jana, prolog).

2. „Bądź pozdrowiona, Maryjo”... – mówi do niej Anioł. „Zdrowaś, Maryjo..." – brzmi to pozdrowienie w staroplszczyźnie i tak pozostało do dziś w naszej codziennej modlitwie: „Zdrowaś, Maryjo, łaski pełna...”. Właśnie ze względu na to, że modlitwa ta zawiera to pozdrowienie; pozdrowienie, które otwiera nową, najważniejszą kartę dziejów zbawienia, znalazła się ona w chrześcijańskim pacierzu zaraz po „modlitwie wszelkich modlitw” - po „Ojcze nasz...".

3. A potem Anioł jakby próbuje przekonać Miriam: Ten, którego porodzisz, będzie nazwany Synem Najwyższego, otrzyma tron Dawida, będzie panował nad domem Jakuba do końca, a Jego panowaniu nie będzie końca... Ale będzie on zarazem kimś nieskończonie większym: narodzi się z Ducha i będzie jedynym Synem Ojca. W ten sposób – jeśli tak wolno powiedzieć - Bóg puka do serca Maryi, by wypowiedziała swoje FIAT, by w pełnej wolności przyjęła Jego propozycję. W ciszy Nazaretu, skromnej wtedy osady, oddalonej od wszystkich centrów ówczesnego świata, pada ciche, ale zdecydowane: „Oto ja, służebnica Pańska. Niech mi się stanie według słowa twego”. Przez to „TAK”, najbardziej brzemienne „TAK” w dziejach, Maryja staje Matką Bożą. A zarazem będzie odtąd uosobieniem kobietę wiary, uczennicą wsłuchaną w głos Boży. Gdy w Ewangelii według św. Łukasza 8,21 Jezus mówi, że moją matką i braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i pełnią je, to niewątpliwie ma na myśli na pierwszym miejscu swoją Matkę...

4. Grota nazaretańska, kościół św. Józefa, niedawno odkryte tu, blisko resztki domu, który z pewnością mijał w drodze do synagogi młody Jezus... - wszystko to każe nam odkryć na nowo głęboki sens i wartość: domowego zacisza, małżeńskiej miłości, rodziny, wychowania dzieci, szarej, zwykłej, ale uczciwej pracy. Przypomina nam także o tym, że rodzina jest powołana, aby być «Kościołem domowym», miejscem wiary, modlitwy i pełnej miłości troski o prawdziwe i trwałe dobro każdego, kto do niej należy.

5. Nazaret uświadamia nam również, że mamy uznać i szanować godność i rolę kobiet, ich szczególne charyzmaty i zdolności. Benedykt XVI mówił tutaj: „Kobiety - czy to jako matki w rodzinach, czy przez żywą obecność w pracy zawodowej i w instytucjach społecznych, czy idąc za ewangelicznymi radami czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, pełnią niezastąpioną rolę w tworzeniu tej «ludzkiej ekologii», której nasz świat i ta ziemia tak bardzo potrzebują – środowiska, w którym dzieci uczą się miłości i troski o innych, uczciwości i szacunku wobec wszystkich oraz praktykowania cnót miłosierdzia i przebaczenia”.

6. Tu, w Nazarecie, gdzie Jezus wzrastał i gdzie rozpoczął swoją publiczną posługę, chcę też gorąco prosić z bł. Janem Pawłem II o głęboką odnowę wiary naszej młodzieży – „nie jako ogólnej postawy życiowej, lecz jako świadomego i odważnego wyznawania wiary”. Tak pięknie śpiewamy: „Matko Boża z Nazaretu,/ Zanurzona w szarym trudzie, / W młodych sercach wiarę wzniecisz, / Ufność, miłość w nich rozbudzisz”.

Wierzę w to, Maryjo.
Proszę Cię o to.
Proszę, Mazowiecka Pani z Płockiej Katedry.
Królowo Równin Mazowsza.
Miriam z Nazaretu. Amen

Zgodnie z art. 8 ust. 1 Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim wydanym przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 13 marca 2018 r. (dalej: Dekret) informuję, że:

  1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Płocka z siedzibą przy ul. Tumskiej 3 w Płocku, reprezentowana przez Biskupa Diecezjalnego Piotra Liberę;
  2. Inspektorem ochrony danych w Diecezji Płockiej jest ks. Dariusz Rogowski, tel. 24 262 26 40, e-mail: inspektor@diecezjaplocka.pl;
  3. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu zapewnienia bezpieczeństwa usług, celu informacyjnym oraz pomiarów statystycznych;
  4. Przetwarzanie danych jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności, gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem;
  5. Odbiorcą Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Płocka oraz Redaktor Strony.
  6. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  7. Pani/Pana dane osobowe z uwagi na nasz uzasadniony interes będziemy przetwarzać do czasu ewentualnego zgłoszenia przez Pana/Panią skutecznego sprzeciwu;
  8. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych oraz prawo ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania zgodnie z Dekretem;
  9. Ma Pani/Pan prawo wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych (adres: Skwer kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, e-mail: kiod@episkopat.pl), gdy uzna Pani/Pan, iż przetwarzanie danych osobowych Pani/Pana dotyczących narusza przepisy Dekretu;
  10. Przetwarzanie odbywa się w sposób zautomatyzowany, ale dane nie będą profilowane.

 


Opuść stronę